این ساختمان مسکونی با الهام از معماری سنتی ایران و با استفاده از زبانی مدرن، چالشی را در تعامل میان توده ساختمانی و گشایشهای فضایی مطرح میکند. هدف اصلی، بازتعریف اصول حریم خصوصی و کنترل نور در قالبی معاصر است.نمای اصلی با ترکیبی از آجر بافتدار و حجمهای مکعبی بیرونزده با پوشش فلز کورتن شکل گرفته است. این تضاد متریال، علاوه بر ایجاد تنوع بصری، بر تفکیک فضاهای داخلی و عملکردهای مختلف تأکید میکند. آجر گرما و صمیمیت را القا میکند، در حالی که فلز کورتن زبانی امروزی و پویا به بنا میبخشد.